ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!

Εύχομαι σε όλους σας Καλά Χριστούγεννα, με υγεία, αγάπη και χαρά!!!

Ένας στόλος από 300 φωτιζόμενες βαρκούλες στο Λονδίνο

Οι καλλιτέχνες Claudio Benghi και Gloria Ronchi συνεργάζονται από το 2006, με την τελευταία τους κατασκευή στο Canary Wharf του Λονδίνου να είναι ένας εντυπωσιακός όσο και πρωτότυπος φωτισμένος στόλος από 300 σκάφη που ονομάζεται Voyage. Κάθε πλωτό φως θυμίζει ένα χάρτινο καραβάκι, από αυτά που φτιάχναμε παιδιά, το οποίο φωτίζεται από μέσα.

Το κοινό μπορεί να θαυμάσει το «Voyage» μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου του 2013, ενώ αν και τα φώτα είναι αναμμένα και κατά τη διάρκεια της ημέρας, το θέαμα είναι πολύ καλύτερο τη νύχτα.

Πηγή: otherside.gr

Χριστουγεννιάτικα έθιμα απ' όλη τη χώρα

Όλες οι περιοχές της Ελλάδας ετοιμάζονται με έθιμα και παραδόσεις που έχουν τις ρίζες τους βαθιά πίσω στο χρόνο, να υποδεχθούν τη γέννηση του Χριστού.

Πόλεις και χωριά παρά την κρίση, στολίστηκαν, φωτίστηκαν και οι προετοιμασίες για την πιο χαρούμενη γιορτή της Χριστιανοσύνης ντύνονται με μελωδίες από τα κάλαντα και αρωματίζονται με τις ξεχωριστές μυρωδιές από τις κουζίνες των σπιτιών.

Η Μαίρη Παναγάκου, με τις γνώσεις της για τη λαϊκή παράδοση και την παραδοσιακή μαγειρική, τον πλούτο των οποίων έχει καταγράψει για να τον παραδώσει στις επόμενες γενιές, μιλάει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τα έθιμα αυτών των ημερών.

Τα Κάλαντα

Τα κάλαντα είναι ένα τραγούδι, μια παράδοση και μια χαρμόσυνη αναγγελία.

«Καλήν εσπέρα άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού την Θεία Γέννηση να πω στ' αρχοντικό σας».

Τα κάλαντα πήραν το όνομα τους από τις καλένδες του Ιανουαρίου. Οι καλένδες ήταν οι πρώτες ημέρες των Ρωμαϊκών μηνών και συγγενείς και φίλοι αντάλλασσαν επισκέψεις και δώρα, που ήταν μέλι, ξερά σύκα, χουρμάδες, χυλός και μικρά νομίσματα.

Τα κάλαντα είναι μίγμα θρησκευτικού και κοσμικού περιεχομένου. Στην αρχή εξαγγέλλεται και περιγράφεται το θρησκευτικό γεγονός και μετά ακολουθούν τα εγκώμια για τα διάφορα πρόσωπα της οικογένειας ανάλογα με τα χαρίσματα τους, την ηλικία τους, το επάγγελμα τους ή την κοινωνική τους θέση.

«Κυρά ψηλή, κυρά λιγνή, κυρά καμαροφρύδα»

Κατόπιν ακολουθούν οι ευχές,

«Τούτο το σπίτι το ψηλό, πέτρα να μη ραγίσει

Κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει»

Και τελειώνουν με την παράκληση για φιλοδώρημα,

«αφέντη μου ευγενικέ, αν έχεις γρόσια δος μας τα

αν έχεις και γλυκό κρασί βγάλε να μας κεράσεις».

Όμως, έχουν έτοιμους και στίχους γι αυτούς που δεν τους δίνουν φιλοδώρημα,

«αφέντη μου στην κάπα σου χίλιες χιλιάδες ψείρες,

Άλλες γεννούν, άλλες κλωσούν κι άλλες αυγά μαζώνουν»

Χριστουγεννιάτικο στεφάνι

Στα χωριά συνηθίζουν να κρεμάνε στους τοίχους και τις εξώπορτες ολόκληρες πλεξούδες από σκόρδα που πάνω τους καρφώνουν μοσχοκάρφια, δηλαδή γαρυφαλλάκια για να διώξουν την κακογλωσσιά που «καρφώνει» την ευτυχία του σπιτιού τους.

Διακοσμημένο με Χριστουγεννιάτικα στολίδια, το στεφάνι από έλατο στην εξώπορτα, εκτός από το καλωσόρισμα στους καλεσμένους φέρνει τύχη στο σπίτι. Βασική η ύπαρξη του σκόρδου στο δέσιμό του που προφυλάσσει από το κακό μάτι.

Το Χριστόψωμο στην Κρήτη

Το ζύμωμα του Χριστόψωμου στη Κρήτη είναι έργο Θείο και έθιμο καθαρά Χριστιανικό. Για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί αφού θα στηρίξει τη ζωή του νοικοκύρη και της οικογένειας του.

Χρησιμοποιούν καλό αλεύρι και ακριβά υλικά όπως ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλλα και γαρύφαλλα. Μαζεύονται οι γυναίκες του σπιτιού και όσο να γίνει το προζύμι, τραγουδούν, «ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει». Πλάθουν το ζυμάρι, παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες από τη ζύμη και στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι που συμβολίζει τη γονιμότητα. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το πιρούνι για να βγάλουν το «κακό μάτι» και να «καρφώσουν» την κακογλωσσιά. Ο νοικοκύρης του σπιτιού παίρνει το Χριστόψωμο, το σταυρώνει, το κόβει και το μοιράζει σε όλους όσους παρευρίσκονται στο τραπέζι, σαν συμβολισμό της Θείας Κοινωνίας, που ο Χριστός έδωσε τον Άρτο της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένεια του.

Το «τάισμα» της βρύσης στην Κεντρική Ελλάδα

Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων γίνεται το λεγόμενο «τάϊσμα της βρύσης», σε χωριά της Κεντρικής Ελλάδας. Οι κοπέλες τα χαράματα πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση για να κλέψουν το «άκραντο νερό», δηλαδή αμίλητο γιατί δεν βγάζουν λέξη σε όλη τη διαδρομή. Όταν πάρουν το νερό, αλείφουν τη βρύση με βούτυρο και μέλι με την ευχή, όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η προκοπή στο σπίτι, και όπως γλυκό είναι το μέλι, έτσι γλυκιά να είναι και η ζωή τους. Για να έχουν καλή σοδειά, όταν φθάνουν εκεί, την ταΐζουν με διάφορα προϊόντα όπως βούτυρο, ψωμί, τυρί ,όσπρια ή κλαδί ελιάς. Έλεγαν μάλιστα ότι όποια κοπέλα πήγαινε πρώτη στη βρύση θα ήταν η πιο τυχερή όλο το χρόνο. Έπειτα έριχναν στη στάμνα που θα έφερναν το νερό, ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, κλέβουν το νερό από τη βρύση και γυρίζουν στο σπίτι τους πάλι αμίλητες μέχρι να πιούνε όλοι από το «άκραντο νερό». Με το ίδιο νερό ραντίζουν και τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού και σκορπίζουν και τα τρία χαλίκια στο σπίτι. Στη λαϊκή μας παράδοση ο βάτος φέρνει αισιοδοξία και καλά μαντάτα και διώχνει τα ξόρκια.

«Πάντρεμα της φωτιάς»

Στα χωριά της Έδεσσας την παραμονή των Χριστουγέννων «παντρεύουν τη φωτιά», δηλαδή παίρνουν ένα ξύλο με θηλυκό όνομα, δηλαδή κερασιάς και ένα με αρσενικό όνομα, συνήθως από αγκαθωτά δέντρα, δηλ. από βάτο. Βάζουν τα ξύλα στο τζάκι να καούν και ανάλογα με τον κρότο ή τη φλόγα τους μπορούν να προβλέψουν τα μελλούμενα είτε για τον καιρό είτε για τη σοδειά τους. Η λαϊκή μας παράδοση θέλει τα αγκαθωτά δέντρα να απομακρύνουν τα δαιμονικά όντα, όπως τους καλικάντζαρους.

Στη Θεσσαλία, όταν τα κορίτσια επιστρέφουν από την εκκλησία, ανήμερα Χριστούγεννα, βάζουν δίπλα στο τζάκι κλαδιά κέδρου που τα ξεδιαλέγουν να είναι λυγερά, ενώ τα αγόρια βάζουν από αγριοκερασιά. Τα λυγερά αυτά κλαδιά αντιπροσωπεύουν τις επιθυμίες τους για μια όμορφη ζωή. Όποιο κλωνάρι καεί πρώτο αυτό είναι καλό σημάδι γιατί αυτός ο νέος ή η νέα θα παντρευτεί πρώτα.

Τα Χριστόξυλα

Σε πολλά χωριά της Μακεδονίας από τις παραμονές των Χριστουγέννων ο νοικοκύρης του σπιτιού ψάχνει στα χωράφια και βρίσκει ένα μεγάλο χοντρό και γερό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Η νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει το σπίτι αλλά με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι, ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμα και την καπνοδόχο, για να μην βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια όπως λένε στα Χριστουγεννιάτικα παραμύθια, και μαγαρίσουν το σπίτι. Βάζει λοιπόν το Χριστόξυλο στο τζάκι την παραμονή και το ανάβει αφήνοντας το να σιγοκαίει όλο το δωδεκαήμερο από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα. Στη λαϊκή παράδοση πίστευαν ότι η στάχτη αυτή προφύλασσε το σπίτι και τα χωράφια από κάθε κακό και καθώς καίγεται, ζεσταίνεται ο Χριστός στη φάτνη.

Στη Σκιάθο, οι πιο παλιοί λένε ότι από την 1η Δεκεμβρίου οι καλικάντζαροι ετοιμάζουν το καράβι τους για να έρθουν στο νησί. Την παραμονή των Χριστουγέννων το ρίχνουν στο γιαλό και φθάνουν ανήμερα. Από τότε μέχρι τα Φώτα κανείς δεν τολμάει να βγει νύχτα από το σπίτι του γιατί θα τον βουβάνουν. Την παραμονή των Φώτων, όμως, οι καλικάντζαροι τα μαζεύουν γρήγορα και φεύγουν τρέχοντας μην τους προφτάσει ο παπάς με τον αγιασμό και τους ζεματίσει.

Οι Μωμόγεροι του νομού Δράμας

Η λαϊκή φαντασία οργιάζει με τις σκανταλιές των καλικάντζαρων που βρίσκουν την ευκαιρία να αλωνίσουν στον επάνω κόσμο, τότε που τα νερά είναι «αβάφτιστα». Η όψη τους τρομακτική και οι σκανταλιές τους απερίγραπτες, αλλά και ο τρόμος τους άλλος τόσος για τη φωτιά. Στα χωριά Πλατανιά και Σιταγροί της Δράμας συναντάμε το έθιμο των Μωμόγερων που προέρχεται από τους Πόντιους πρόσφυγες. Η ονομασία τους προέρχεται από το μίμος ή το μώμος και το γέρος και συνδέεται με τις μιμητικές τους κινήσεις. Φοράνε τομάρια λύκων ή τράγων ή είναι ντυμένοι με στολές ανθρώπων οπλισμένων με σπαθιά και έχουν την μορφή γέρων. Οι Μωμόγεροι προσδοκώντας τύχη για τη νέα χρονιά, γυρίζουν σε παρέες όλο το δωδεκαήμερο, ψάλλοντας τα κάλαντα ή άλλους ευχετικούς στίχους. Όταν οι παρέες συναντηθούν, κάνουν ψευτοπόλεμο μεταξύ τους ώσπου η μία ομάδα να νικήσει και η άλλη να δηλώσει υποταγή. Το ίδιο έθιμο με παραλλαγές γίνεται στην Κοζάνη και τη Καστοριά με την ονομασία Ραγκουτσάρια.

Πηγή: spirospero.gr

Krausnick, ένα τεχνητό τροπικό νησί στην καρδιά της Ευρώπης

Αν σας αρέσει η ιδέα ενός τροπικού διαλείμματος στην καρδιά της Ευρώπης, τότε μάλλον πρέπει να ταξιδέψετε 35 χιλιόμετρα νότια του Βερολίνου. Εκεί βρίσκεται το Krausnick, ένα τεχνητό τροπικό νησί που έχει τα πάντα, τροπικό δάσος, σάουνα, σπα, ξαπλώστρες, καφετερίες, beach voley, νεροτσουλήθρες αλλά όχι.. ήλιο.

Ο μικρός αυτός τεχνητός παράδεισος έχει δημιουργηθεί στο εσωτερικό ενός πρώην υπόστεγου αεροσκαφών, σε μια έκταση 70.000 τετραγωνικών μέτρων.

Η θερμοκρασία διατηρείται, χειμώνα-καλοκαίρι στους 26 βαθμούς Κελσίου, ενώ όταν ο καιρός χαλάει, ο θόλος κλείνει και το καλοκαίρι, συνεχίζεται. Ούτε καν μια από τις όχι και τόσο ασυνήθιστες για τον καιρό της Γερμανίας χιονοθύελλες, δεν πρόκειται να σας εμποδίσει να φορέσετε το μαγιό σας..

Πηγή: http://www.dinfo.gr

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ “RED VELVET”

To Red Velvet είναι ένα πολύ ωραίο γλυκό κατ' εξοχήν Χριστουγέννιατικο που δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο και αρέσει σε όλους. Σας παρουσιάζω την δική μου εκδοχή.

Υλικά

Για τη ζύμη:

2 ¼ κούπας αλεύρι μαλακό (για κέικ)

2 κουτ. σούπας κακάο

½ κουτ. γλυκού αλάτι

1 κουτ. γλυκού σόδα

1 κουτ. γλυκού baking powder

200 ml κρέμα γάλακτος

1 κουτ. γλυκού άσπρο ξύδι

1 κουτ. γλυκού βανίλια υγρή

2 κουτ. γλυκού κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής

1 ½ κούπα ζάχαρη

1 κομμάτι βούτυρο (113 γρ.)

2 αυγά

Για την γέμιση:

1 1/5 κούπα ζάχαρη άχνη

1 κομμάτι βούτυρο (113 γρ.)

1 πακέτο τυρί κρέμα (τύπου φιλαδέλφεια)

1 πακέτο τυρί κρέμα μασκαρπόνε (μπορείτε να βάλετε και δυο φιλαδέλφεια)

1 κουτ. γλυκού βανίλια υγρή.

*Τα υλικά αυτά είναι κατάλληλα για δυο ταψάκια 22 εκ.

 Πρώτα ετοιμάζουμε τα ταψάκια για να μην πελαγώσουμε στο τέλος που πρέπει να γίνουν όλα γρήγορα. Τα αλείφουμε με λίγο λάδι, στρώνουμε λαδόκολα και αλείφουμε πάλι λάδι και αλεύρι και το τινάζουμε να φύγει το περιττό αλεύρι.

Ανοίγουμε το φούρνο να προθερμαίνεται στους 175 βαθμούς (εγώ το έβαλα στο πάνω – κάτω).

Βάζω τα πέντε πρώτα υλικά σε μια λεκάνη και τα κοσκινίζω.

 

Σε ένα άλλο μπωλ ή μια κανατούλα βάζω τα τέσσερα επόμενα υλικά (κρέμα γάλακτος, ξύδι, βανίλια υγρή, και χρώμα ζαχαροπλαστικής) και τα ανακατεύω.

Βάζω στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη και τα χτυπάω 3 λεπτά.

Στη συνέχεια ρίχνω πρώτα το ένα αυγό και αφού ανακατευτεί ρίχνω και το δεύτερο.

Ρίχνω λίγο από το μίγμα με το αλεύρι

λίγο από το μίγμα με την κρέμα γάλακτος

συνεχίζω το ίδιο και τελειώνω με το αλεύρι. (Πρέπει να αρχίσω και να τελειώσω με το αλεύρι).

Ρίχνω το μίγμα στα ταψάκια 

 

και τα βάζω στο φούρνο για 25 λεπτά. Δοκιμάζω με μια οδοντοφλυφίδα αν έχουν γίνει (να βγει στεγνή η οδοντογλυφίδα) και τα βγάζω.

Τα αφήνω 10 λεπτά να κρυώσουν

και στη συνέχεια τα βγάζω από τα ταψάκια και τα αφήνω 1 ώρα να κρυώσουν.

 

 Για τη γέμιση:

Βάζω στο μίξερ τη ζάχαρη άχνη με το βούτυρο τα τυριά και την βανίλια και τα χτυπάω καλά μέχρι να γίνει μια όμορφη κρέμα.

 

Εδώ ξεκινάει η διαδικασία της ολοκλήρωσης και της διακόσμησης.

Από το ένα κέικ έκοψα με το μαχαίρι ένα πολύ ψηλό κομμάτι από πάνω (σαν φλίδα) για να το τρίψω και να διακοσμήσω το κέικ.

Βάζω το ένα κέικ και από πάνω ρίχνω το τυρί

και συνεχίζω με το επόμενο κέικ και το τυρί 

 

Ρίχνω το τρίμα από το κέικ

και στη συνέχεια ρίχνω τρίμα καρύδας

Μπορούμε επίσης να κάνουμε και το εξής:

Αφού γίνουν τα κέικ να κόψουμε το καθένα στη μέση και έτσι να κάνουμε το κέικ με τέσσερεις ορόφους.

εδώ είναι μια εκδοχή που έκανα άλλη φορά στην οποία δεν έριξα τρίματα από το κέικ παρά μόνο καρύδα.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!