Η ιστορία της λαγάνας και νόστιμα μυστικά της

Μπορεί κάποιοι να μη βάλουν θαλασσινά στο τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας, αλλά μία-δύο λαγάνες δε λείπουν ποτέ. Αξίζει να γνωρίσουμε το απόλυτο ψωμί της νηστείας και να μάθουμε πώς να το αξιοποιήσουμε καλύτερα.

Η λαγάνα, το επίπεδο ψωμί με την ελάχιστη ψίχα, την τραγανή κόρα και το ξεχωριστό σουσαμένιο άρωμα, αποτελεί κλασική επιλογή ανάμεσα στα εδέσματα της Καθαράς Δευτέρας, με τη γεύση της να στιγματίζει τη μέρα, σηματοδοτώντας την έναρξη της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής. Πρόκειται για άζυμο άρτο ή αλλιώς για ψωμί που παρασκευάζεται παραδοσιακά χωρίς προζύμι, ενώ το όνομά της προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό “λάγανον”, που ήταν μια πλακωτή ζύμη από αλεύρι και νερό.

Λίγη ιστορία…
Τόσο η ιστορία της όσο και η παράδοση που επιβάλει την παρουσία της στο τραπέζι αυτής της μέρας είναι τόσο παλιές που χάνονται στους αιώνες. Η λαγάνα, λοιπόν, αναφέρεται ως έδεσμα σε πολλά κείμενα της αρχαιότητας, όπως τις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη, όπου συναντάμε τη φράση “λαγάνα πέττετται” που σημαίνει “λαγάνες γίνονται”. Ωστόσο, η σύνδεσή αυτού του ψωμιού με τη νηστεία συνδέεται κατά πάσα πιθανότητα με το γεγονός ότι τέτοιο άζυμο άρτο κατανάλωναν οι Ισραηλίτες κατά τη “έξοδό” τους από την Αίγυπτο. Από τότε και μέχρι τη στιγμή που ο Χριστός ευλόγησε τον ένζυμο άρτο, επιβαλλόταν η κατανάλωση του άζυμου άρτου κατά τη διάρκεια του Πάσχα.

Σήμερα βέβαια την καταναλώνουμε κυρίως κατά την πρώτη μέρα της νηστείας, γι’ αυτό και πολλές συνταγές για λαγάνα δεν περιλαμβάνουν ούτε λάδι. Την Καθαρά Δευτέρα, λοιπόν, οι αρτοποιοί δουλεύουν πυρετωδώς για να ετοιμάσουν το νόστιμο αυτό ψωμάκι, που ταιριάζει πολύ με τα υπόλοιπα νηστίσιμα εδέσματα και ειδικά με την ταραμοσαλάτα, το ταχίνι και τον χαλβά.

Η κυρά-Σαρακοστή
Με τη ζύμη της λαγάνας φτιάχνεται η φιγούρα της κυρά-Σαρακοστής ή αλλιώς η γυναικεία μορφή με τα σταυρωμένα σε προσευχή χέρια και τα 7 πόδια, όσα είναι και τα Σάββατα της Σαρακοστής. Παραδοσιακά φτιάχνεται στην αρχή της νηστείας και χρησιμοποιείται για να μετριέται ο χρόνος που απομένει μέχρι το Πάσχα, μιας και κάθε Σάββατο της κόβουμε και από ένα πόδι, με το τελευταίο να κόβεται το Μεγάλο Σάββατο.

Πώς φτιάχνεται
Η παραδοσιακή συνταγή “ζητά” μόνο αλεύρι, νερό, αλάτι, κάποια μυρωδικά, όπως γλυκάνισο για άρωμα και φυσικά, άφθονο σουσάμι (λευκό και μαύρο) στην επιφάνειά της. Ωστόσο υπάρχουν και οι νέες και πολύ δημιουργικές εκδοχές της, που δεν υστερούν καθόλου σε νοστιμιά, ενώ δίνουν και πιο ξεχωριστή γεύση στο τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας. Δοκιμάζουμε λοιπόν πολύ νόστιμες λαγάνες με αλεύρι ολικής άλεσης, με πράσινη και μαύρη ελιά, με λιαστή ντομάτα, με πιπεριά, με κρεμμύδι και με πολλά ακόμη νόστιμα υλικά που προσθέτουν στη ζύμη οι αρτοποιοί.

Μερικές ιδέες με βάση τη λαγάνα
Όπως είπαμε η λαγάνα πρωταγωνιστεί στο νηστίσιμο τραπέζι ως το ψωμάκι που συνοδεύει τα υπόλοιπα εδέσματα. Υπάρχουν όμως περισσότεροι και πιο ευφάνταστοι τρόποι να την παρουσιάσουμε.Με λαγάνα λοιπόν, μπορούμε να φτιάξουμε πολύ νόστιμα καναπεδάκια. Πώς;
Κόβετε τη λαγάνα σε λεπτές φέτες και της προσθέτετε επάνω ταραμοσαλάτα, ελιές και άνηθο ή φάβα και χταποδάκι ή ταχίνι και γαρίδες. Τα εδέσματα εκείνης της μέρας είναι πολλά και οι πιθανοί συνδυασμοί ακόμη περισσότεροι γι’ αυτό επιστρατεύστε τη φαντασία σας.

Και με τη λαγάνα που περίσσεψε;
*   Μπορείτε να φτιάξετε πολύ αρωματικά κρουτόν και παξιμαδάκια. Κόβετε τη λαγάνα σε κυβάκια ή λεπτές φέτες, αναλόγως τι θέλετε να φτιάξετε, τα απλώνετε σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, τα περιχύνετε με ελάχιστο ελαιόλαδο και ψήνετε στους 200οC μέχρι να ροδοκοκκινίσουν.
*   Εάν πάλι αφήσετε τη λαγάνα να ξεραθεί πολύ μπορείτε να την τρίψετε στο μπλέντερ, δημιουργώντας γαλέτα με ξεχωριστό άρωμα.
*   Μπορείτε ακόμα να τη μουλιάσετε σε νερό, να τη στύψετε και να φτιάξετε μαζί της ταραμοκεφτέδες ή ωραίους ψωμοκεφτέδες.

olivemagazine.gr 

Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ

Στον μύθο του Αιγαία του μυθικού βασιλιά της Αθήνας μαθαίνουμε οτι όταν ο Θησέας, έφυγε για την Κρήτη με σκοπό να σκοτώσει τον Μινώταυρο, του ζήτησε αν είχε καταφέρει να επιζήσει από το Λαβύρινθο, να αλλάξει τα πανιά του πλοίου του στην επιστροφή. 

Ο Θησέας ταξίδεψε για την Κρήτη με μαύρα πανιά. Το σημάδι ότι σκότωσε τον Μινώταυρο θα ήταν να έχει άσπρα πανιά το πλοίο κατά την επιστροφή. 

Ο Αιγαίας, σύμφωνα πάντα με το μύθο, περίμενε στο Σούνιο να επιστρέψει ο γιος του από την Κρήτη για να μπορεί να δει το πλοίο από μακριά. Όμως, ο Θησέας, παρ' ότι είχε σκοτώσει τον Μινώταυρο, ξέχασε να αλλάξει τα πανιά. Είδε ο Αιγαίας το καράβι να επιστρέφει με μαύρα πανιά και νόμισε ότι το ταυροκέφαλο τέρας είχε εξοντώσει τον Θησέα. Με αυτή τη σκέψη, χωρίς να περιμένει να προσεγγίσει το καράβι στην ακτή, έπεσε από τους βράχους του Σουνίου στη θάλασσα και πνίγηκε. Έκτοτε, η θάλασσα λέγεται Αιγαίο.

Ακόμη και σήμερα, ο μύθος λέει, ότι το Αιγαίο πήρε το όνομά του από τον Αιγαία. 

Εκτός από αυτό το μύθο όμως υπάρχουν και άλλες εκδοχές, που μπορεί και να είναι οι πραγματικές. Η εκδοχή της Αιγηίδας μιλάει για τη μεγάλη στεριά που βρισκόταν στη θέση που καλύπτει σήμερα η θάλασσα του Αιγαίου. Στις αρχές του Μειόκαινου, οι γεωλογικές αναταράξεις κάνουν να αναδυθεί από τα νερά η Αιγηίδα. Και σε μια επόμενη φάση αναταράξεων, που κράτησε μερικά εκατομμύρια χρόνια, αυτή η μεγάλη, συμπαγής στεριά, η Αιγηίδα άρχισε να κατακερματίζεται και να δημιουργούνται στο σώμα της λεκάνες λιμνών ή να εισχωρούν θάλασσες, αλλάζοντας διαρκώς τη μορφολογία της περιοχής.

Οι αλλαγές συνεχίζονται μέχρι και το τέλος του Πλειόκαινου, δηλαδή μέχρι πριν από 12 εκατομμύρια χρόνια. Όλη εκείνη την περίοδο συμβαίνουν ως επί το πλείστον κατακρημνίσεις, που διαδέχονται η μια την άλλη σε μεγάλες χρονικές αποστάσεις μεταξύ τους.

Η τελική διαμόρφωση της περιοχής του Αιγαίου έγινε την περίοδο του Πλειστόκαινου (από το -2000000 μέχρι το -10000). 

Σημαντικό ρόλο σ' αυτές όλες τις μεταβολές έχουν παίξει οι εκρήξεις των ηφαιστείων, με πρώτο και καλύτερο αυτό της Σαντορίνης. 

Ωστόσο, αυτό που ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση είναι το όνομα. Και το όνομα Αιγηίς δεν διαφέρει στη ρίζα του από το όνομα Αιγαίο. 

Είναι προφανές ότι το όνομα Αιγηίς έχει δοθεί πολύ μετά αφ' ότου συνέβησαν οι μεταβολές που διαμόρφωσαν το τοπίο. Όμως, ουδείς αμφιβάλλει ότι το όνομα Αιγαίο είναι προϊστορικό. Η καταφυγή στους μύθους είναι κι εδώ αναγκαία, τη στιγμή που δεν υπάρχουν άλλου είδους μαρτυρίες. Οι περισσότεροι μελετητές συμφωνούν ότι το όνομα Αιγαίο προέρχεται από τη λέξη Αίγα (Αίξ, αιγός, που θα πει: κατσίκα). Διαφέρουν ωστόσο οι εξηγήσεις που αιτιολογούν την προέλευση του ονόματος του Αιγαίου από τη λέξη αίγα.

Η εκδοχή που φτάνει βαθύτερα στο χρόνο, αγγίζοντας την προϊστορία, αναφέρεται στο μύθο της ανατροφής του Κρηταγενή Δία στη σπηλιά του Δικταίου Άντρου. Την τροφή του κυνηγημένου νεαρού Θεού από τον πατέρα του, τον Κρόνο την εξασφάλιζε μια Αίγα (μια κατσίκα), η Αμάλθεια. Κι όταν η Αίγα αυτή πέθανε, ο Δίας πήρε την προβιά της, δηλαδή την Αιγίδα και τη φόρεσε. Να σημειωθεί εδώ ότι ακόμη και σήμερα στην Κρήτη οι κατσίκες λέγονται με το αρχαίο τους όνομα: αίγες. 

Η Αθηνά πήρε και από αυτό το μύθο την κατσικίσια προβιά του Δία και τύλιξε μ' αυτή την ασπίδα της. Ωστόσο, ο ίδιος ο Δίας κράτησε δικό του το επίθετο Αιγίοχος! 

Η αίγα στη Μινωική Κρήτη είναι ένα από τα Ιερά ζώα. Στο ρυτό της Κάτω Ζάκρου εικονίζονται αίγαγροι να επιστέφουν ένα Ιερό Κορυφής, μαζί με τα Ιερά Διπλά Κέρατα. Και δεν είναι αυτή η μοναδική περίπτωση. Αργότερα, σε πολλές παράκτιες περιοχές του Αιγαίου υπάρχουν τα Αιγός Ιερά, που είναι τόποι λατρείας, αφιερωμένοι ως επί το πλείστον στον Ποσειδώνα, το θεό της θάλασσας. 

Αυτά τα Ιερά έδωσαν την ονομασία τους στη θάλασσα. 

Υπάρχει όμως και άλλη εκδοχή, που σχετίζεται και αυτή με τη λέξη αίγα. Αίγες έλεγαν τα μεγάλα κύματα, οπότε το όνομα Αιγαίο με αυτή την ερμηνεία είναι η «κυματώδης θάλασσα», αυτή δηλαδή που είναι και στην πραγματικότητα. Από αυτή την ίδια ερμηνεία, το ρήμα «επαιγίζω» σημαίνει «τρικυμίζω».

Σε πολλά νησιά ακόμη και σήμερα τα άσπρα «φυτίλια» που έχει στην επιφάνειά της η τρικυμισμένη θάλασσα λέγονται «κατσίκια» ή «προβατάκια». Η αίγα, εκτός από την ιερότητα που την περιβάλλει σαν ζώο στα προϊστορικά χρόνια, είναι και ατίθαση, όπως ακριβώς μια φουρτουνιασμένη θάλασσα. Ακόμη, η κίνηση ενός κοπαδιού αιγών, μοιάζει πολύ με την επιφάνεια μιας θάλασσας που έχει κυματισμό. Όλο και πλησιάζουμε, όπως φαίνεται στην ουσία των πραγμάτων.

Ο Σουϊδας στο λεξικό του γράφει: «Αιγαίον πέλαγος το φοβερώτατον» και είναι αλήθεια ότι αυτή η θάλασσα με τα πολλά στενά περάσματά της ανάμεσα στα νησιά είναι μια ορμητική θάλασσα.

Ήρθε λοιπόν η στιγμή να δούμε από πού παράγεται η λέξη «αίγα»: προέρχεται από το ρήμα «αϊσσω», που σημαίνει: κινούμαι με ορμή, πηδώ, σηκώνομαι όρθιος! Είναι φανερό ότι όλες οι ερμηνείες που δίδονται στο ρήμα αϊσσω ταιριάζουν απολύτως τόσο στα χαρακτηριστικά της αίγας, όσο και στα χαρακτηριστικά του Αιγαίου. Από τον μυθικό Αιγαία μέχρι την Ιερή Αίγα και το πραγματικό ρήμα «αϊσσω» οι αποστάσεις είναι τεράστιες. Είναι σαν να περνάς μέσα σε μα νύχτα την Μειόκαινο, την Πλειόκαινο και την Πλειστόκαινο, ξημερώνοντας στα Αιγός ιερά του Ποσειδώνα, με την Αιγίδα του Δία! Διαδρομές απειράνθου μέσα από θαύματα-θαυμάτων στα νερά της θάλασσας. ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΥΘΟΥΣ ΜΥΣΤΙΚΟΥΣ, ΣΙΡΙΤΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΚΛΩΣΤΕΣ ΦΩΤΟΣ, ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΥΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΘΑΛΑΜΙΑ ΤΩΝ ΧΤΑΠΟΔΙΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΥΣΤΕΡΑ ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΗΝ ΞΕΣΤΗ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ.

skandalistis.blogspot.gr/

13 διάσημες κατάρες

Δείτε μερικές από τις πιο διάσημες κατάρες στην ιστορία του κόσμου.

• Η κατάρα του Τουταγχαμών

Το Νοέμβριο του 1922 ο Άγγλος αρχαιολόγος Χάουαρντ Κάρτερ ανακάλυψε τον τάφο του φαραώ του 14ου αιώνα π.Χ. Τουταγχαμών, μία Αιγυπτιακή συλλογή πολύτιμων αντικειμένων που έμενε απείρακτη για αιώνες. Όμως μέσα λίγους μήνες, ένας αριθμός από άντρες που συνδέθηκαν με την ανασκαφή πέθαναν σε περίεργες καταστάσεις, όπως πυρετός, μόλυνση στο αίμα, έγκλημα και αυτοκτονία. Μιας και οι αρχαίες μούμιες είναι αρκετά τρομακτικοί χαρακτήρες για να μπλέξεις, σύντομα κυκλοφόρησαν φήμες πως οι άντρες είχαν χτυπηθεί από την Κατάρα του Τουταγχαμών.

Υπάρχει μάλιστα μία θεωρία πως ένας αριθμός από τους πιο βίαιους θάνατους ήταν σχέδιο του Βρετανού αποκρυφιστή Άλιστερ Κρόουλι, σε αντίποινα επειδή ενόχλησαν τον τάφο του βασιλιά.

Ήταν λοιπόν μια μυστηριώδη κατάρα ή απλή κακή τύχη; Έχει τονιστεί πάντως πως υπήρχαν 58 άτομα παρόντα όταν ανοίχτηκε ο τάφος και η σαρκοφάγος, και ένας μεγάλος αριθμός απ’ αυτά έμειναν άθικτα από την εμπειρία συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Κάρτερ. Και χωρίς αμφιβολία το γεγονός πως ήταν ένας άνθρωπος της περιπέτειας στις αρχές του 20 αιώνα, η καριέρα του ήταν υψηλότερου ρίσκου από τις περισσότερες.

• Η κατάρα του Τιμούρ

Ο Τιμούρ ήταν ένας Τούρκος ηγέτης του 14ου αιώνα υπεύθυνος για περίπου 17 εκατομμύρια θανάτους, περίπου το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού. Είχε επίσης μία αποκρουστική τάση να φτιάχνει τεράστιες πυραμίδες από ανθρώπινα κρανία. Μπορεί λοιπόν να πει κανείς με ασφάλεια πως δεν ήταν ένας άντρας που ήθελες να μπλέξεις μαζί του, ακόμα κι αν έχουν περάσει 500 χρόνια από τον θάνατό του. Αφήστε που στον τάφο του όπως λέγεται είχαν γραφτεί τα λόγια “όταν θα σηκωθώ από τους νεκρούς, ο κόσμος θα σειστεί”.

Ωστόσο τον Ιούνιο του 1941, ο Σοβιετικός ανθρωπολόγος Μιχαήλ Γερασίμοφ έκανε ανασκαφή στον τάφο του τύραννου και μάλιστα πήρε το κρανίο του Τιμούρ (αν και δεν είχε αρκετά για να φτιάξει μία πυραμίδα). Δύο ημέρες αργότερα η Γερμανία εισέβαλε στην Σοβιετική Ένωση, κάτι που οδήγησε στον θάνατο εκατομμυρίων Σοβιετικών. Μπράβο Γερασίμοφ! Ο Τιμούρ θάφτηκε ξανά σε μία πλήρως Ισλαμική τελετή τον Νοέμβριο του 1942, ελάχιστα πριν την Σοβιετική νίκη στην Μάχη του Στάλινγκραντ. Ευτυχώς!

• Η κατάρα του Τεκουμσέχ

Είναι μία αρκετά δύσκολη δουλειά από μόνη της το να είσαι Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Φανταστείτε να έχεις και το έξτρα άγχος μίας κατάρας αιώνων των Ιθαγενών Ινδιάνων που πέφτει σ’ όσους βρίσκονται στον Λευκό Οίκο μία φορά κάθε 20 χρόνια.

Ήταν το 1931 όταν το Ripley’s Believe It or Not τόνισε για πρώτη φορά πως οι πρόεδροι που ήταν εκλεγμένοι ή είχαν επανεκλεγεί κάθε 20 χρόνια (ή η χρονιά εκλογή τους τελείωνε σε μηδέν) είχαν μία ατυχής συνήθεια να πεθαίνουν ενώ ήταν ακόμα Πρόεδροι. Ο Αβραάμ Λίνκολν, ο Τζέιμς Γκάρφινλντ και ο Γουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ δολοφονήθηκαν, ο Γουίλιαμ Χάρισον πέθανε από πνευμονία και ο Γουόρεν Χάρντινγκ από έμφραγμα ή εγκεφαλικό. Και τα πράγματα δεν καλυτέρευσαν μετά το 1931. Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και η πιο διάσημη περίπτωση, ο Τζον Κένεντι, και οι δυο του εναρμονίστηκαν με τη «μόδα».

Ποια είναι λοιπόν η ρίζα της κατάρας; O Τεκουμσέχ (φωτο) ήταν ο αρχηγός της φυλής Shawnee που πολέμησε εναντίον του Προέδρου Χάρισον στη μάχη του Tippecanoe το 1811, και ο αδελφός του, γνωστός ως ο Προφήτης λέγεται πως καταράστηκε τον Χάρισον και όλους τους μελλοντικούς ένοικους του Λευκού Οίκου. Το μάθημα που πρέπει να μάθουμε εδώ είναι πως πρέπει να φερόμαστε δίκαια όταν επικοινωνούμε με γηγενής ανθρώπους.

• Η κατάρα των Κένεντι

Σαν τους Όσμοντς της πολιτικής, η αναρίθμητη συμμορία των Κένεντι είναι ό,τι πιο κοντινό είχε ποτέ η Αμερική σε βασιλική οικογένεια. Κι όμως παρόλο τον πλούτο, το glamour και την τόσο Αμερικάνικη ομορφιά τους, η οικογένεια μαστίζεται από την τραγωδία. Ο Τζον Κένεντι και ο αδελφός του Μπόμπι δολοφονήθηκαν και οι δύο, η Ρόζμαρι Κένεντι υπέφερε από μία αποτυχημένη λοβοτομή, ο Τεντ Κένεντι ήταν υπεύθυνος για ένα ατύχημα που σκότωσε τη γυναίκα συνεπιβάτη του, ενώ τέσσερα μέλη της οικογένειας βρέθηκαν σε αεροπορικά ατυχήματα. Ευτυχώς, τα πράγματα έχουν πάει λίγο καλύτερα για την οικογένεια τα πρόσφατα χρόνια.

• Η κατάρα του My Way

Ακόμα και οι φημολογούμενες διασυνδέσεις του “Ol’ Blue Eyes” με την μαφία δεν θα μπορούσε να καταφέρει κάτι σαν κι αυτό: Κατά την διάρκεια των ‘00s τουλάχιστον έξι άτομα σκοτώθηκαν ενώ τραγουδούσαν το ‘My Way’ σε karaoke μπαρ στις Φιλιππίνες, στο σημείο που πολλά μπαρ αφαίρεσαν το τραγούδι. Τα karaoke μπαρ στις Φιλιππίνες μπορούν συχνά να είναι πολύ βίαια, με πολλούς να καυγαδίζουν λόγω των κακών… ερμηνειών. Γιατί όμως το My Way προκαλεί τους ανθρώπους με αρνητικό τρόπο; «Είναι τόσο αλαζονικό» θα πει ο δάσκαλος τραγουδιού Μπουτς Αλμπαράτσιν στους New York Times το 2010. «Οι στίχοι προκαλούν συναισθήματα υπερηφάνειας και αλαζονείας στον τραγουδιστή, σαν να είσαι κάποιος, ενώ στην πραγματικότητα είσαι ένας ασήμαντος».

• Η κατάρα των Ρομανώφ

Μπορεί να πει κανείς με ασφάλεια πως ο Οίκος των Ρομανώφ, η αυτοκρατορική δυναστεία που ήταν στην εξουσία της Ρωσίας από το 1613 μέχρι την Επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917, υπέφερε μίας ασυνήθιστης ποσότητας από ατυχίες και τραγωδίες μέσα στους τρεις αιώνες της κυριαρχίας της.

Όσοι υποστηρίζουν την κατάρα κάνουν λόγο για πάνω από 280 πρώιμους θανάτους, ατυχήματα και αρρώστιες που έπεσαν επάνω στην οικογένεια, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση την φριχτή σφαγή του Τσάρου Νικολάου Β’ και της οικογένειάς του (φωτο) από τους Μπολσεβίκους το 1818.

Ο Αλεξέι Νικολάεβιτς (κάτω αριστερά), ο μοναδικός γιος του Νικολάου Β’, γεννήθηκε με αιμοφιλία –μία πάθηση πολύ διαδεδομένη ανάμεσα στα Ευρωπαϊκά βασιλικά μέλη εκείνη την εποχή- και πολλοί υποστηρίζουν πως ήταν η κοντινή σχέση της οικογένειας του Τσάρου με τον “θεραπευτή” Γκριγκόρι Ρασπούτιν (aka O Τρελός Μοναχός ή Η Μεγαλύτερη Ερωτική Μηχανή της Ρωσίας, ανάλογα με τις πηγές που έχετε) που βοήθησε στην δυσφήμηση των Ρομανώφ και οδήγησε στην πτώση της.

• Ο πιο καταστροφικός γάμος στον κόσμο

Ο Βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ ο Β της Ιταλίας είναι πιο γνωστός στις μέρες μας από το τεράστιο μνημείο Wedding Cake στο κέντρο της Ρώμης, όμως πίσω στον 19ο αιώνα, ήταν επίσης ο πατέρας του γαμπρού στον πιο καταστροφικό γάμο του κόσμου. Ο γάμος του Πρίγκιπα Αμεντέο του Σαβόυ με την Μαρία Βιτόρια νταλ Πόζο ξεκίνησε πολύ άσχημα στις 30 Μαΐου του 1863. Λέγεται πως ο κουμπάρος αυτοκτόνησε, ο φύλακας του παλατιού έκοψε το λαιμό του, η υπεύθυνη της γκαρνταρόμπας της νύφης κρεμάστηκε, ο βοηθός του Βασιλιά πέθανε αφού έπεσε από το άλογό του, ο συνταγματάρχης που ηγούνταν της γαμήλιας πομπής κατέρρευσε από ηλίαση και ο υπεύθυνος του σιδηροδρομικού σταθμού συνεθλίβη κάτω από τις ρόδες του γαμήλιου τρένου. Θα χρειαστεί κάτι πολύ περισσότερο από λίγα τραγούδια των The Black Eyed Peas για να βρει το γαμήλιο πάρτι το κέφι του.

• Η κατάρα του Ότζι, η Παγωμένη Μούμια

Ο άντρας της λίθινης εποχής, ο Ότζι, ανακαλύφθηκε στα σύνορα Αυστρίας-Ιταλίας το 1991, όπου είχε μείνει παγωμένος στο χιόνι για πάνω από 5.000 χρόνια, καθιστώντας την πιο παλιά φυσική ανθρώπινη μούμια της Ευρώπης. Έκτοτε, θεωρίες συνομωσίας μιλάνε για επτά άτομα που σχετίζονταν με την ανακάλυψή του και που βρήκαν τον θάνατο, συμπεριλαμβανομένων του συν-εξερευνητή Χέλμουτ Σάιμον και του Κόνραντ Σπίντλερ, τον πρώτο που εξέτασε το σώμα στο νεκροτομείο. Ωστόσο οι πιο λογικές φωνές έχουν επίσης τονίσει πως, όταν στην πραγματικότητα εκατοντάδες ανθρώπων έχουν συσχετιστεί με την Παγωμένη Μούμια από την ανακάλυψή της και επτά απ’ αυτούς έχουν πεθάνει μέσα σε διάστημα 20 χρόνων, αυτό δεν είναι κάτι για να χάνει κανείς την ψυχραιμία του.

• Η κατάρα του Poltergeist

Η λυπηρή και αναμφισβήτητη αλήθεια είναι πως τέσσερα μέλη από το καστ της κινηματογραφικής τριλογίας του Poltergeist βρήκαν πρόωρο θάνατο στα έξι χρόνια ανάμεσα στις κυκλοφορίες του πρώτου και του τρίτου φιλμ, συμπεριλαμβανομένων της 22χρονης Ντομινίκ Ντουν (έπαιζε την Ντάνα στο πρώτο φιλμ), που στραγγαλίστηκε από το αγόρι της το 1982 και την Χέδερ Ο’ Ρουρκ (η Κάρολ-Αν σε όλα τα τρία φιλμ, και αυτή που βλέπετε στη φωτο) που πέθανε στην ηλικία των 12 μετά από χρόνια ασθένειας. Η φήμη της υποτιθέμενης κατάρας φουντώνει από το γεγονός πως σε διάφορες σκηνές του Poltergeist και Poltergeist II χρησιμοποιήθηκαν πραγματικά πτώματα για σκηνικά.

• The 27 Club

Εδώ είναι ένα super-αποκλειστικό club που πραγματικά δεν θέλετε να ανήκετε. Το 27 Club αναφέρεται στο γεγονός πως μία σειρά από μουσικούς που έζησαν έντονα, χτυπήθηκαν στο απόγειό τους, και στην ηλικία, το μαντέψατε, των 27 ετών.

Η Έιμι Γουάινχαους είναι ένα διάσημο πρόσφατο μέλος, όμως αυτή η ουράνια χορωδία του rock’n’roll περιλαμβάνει επίσης τους Κερτ Κομπέιν, Τζίμι Χέντριξ, Τζάνις Τζόπλιν, Ρόμπερτ Τζόνσον και Τζιμ Μόρισον, για να ονομάσουμε ορισμένους. Κατάρα, σύμπτωση ή απλά το γεγονός πως μία ζωή που βιώθηκε στο “fast-forward” μπορεί συχνά να τερματιστεί πολύ σύντομα; Ποιος ξέρει.

• Το Διαμάντι της Ελπίδας

Δεν ξέρουμε για εσάς, αλλά εμείς θα ήμασταν πολύ χαρούμενοι εάν είχαμε ένα εντυπωσιακό 45.52 καρατίων διαμάντι αξίας 250 εκατομμυρίων δολαρίων, ακόμα κι αν κουβαλάει την κατάρα που έπεσε επάνω στους επιφανείς κατόχους του όπως ήταν ο Βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ και η Μαρία Αντουανέτα. Πρέπει να υπομένεις τα άσχημα, όπως δέχεσαι και τα καλά, έτσι δεν είναι; Απλώς πρέπει να μένεις μακριά από τις γκιλοτίνες.

Το Hope Diamond είναι μία δισεκατομμυρίων χρόνων μπλε, στη διάσταση ενός καρυδιού, ομορφιά που πιστεύεται πως ανακαλύφθηκε στην Ινδία τον 17ο αιώνα και σύμφωνα με έναν πολύ αληθοφανή μύθο, το έκλεψαν από το μάτι ενός αγάλματος της βασίλισσας Σίτα, τη σύζυγο του Ράμα, τον έβδομο Άβαταρ των Βίσνου. Υπάρχουν αναρίθμητες ανεπιβεβαίωτες ιστορίες από τρομερές τραγωδίες που χτύπησαν τους προηγούμενους κατόχους του διαμαντιού, συμπεριλαμβανομένου και του πρώτου που τον έκοψαν κομμάτια άγριοι σκύλοι στην Κωνσταντινούπολη και μία Γαλλίδα ηθοποιό που δολοφονήθηκε από τον αγαπημένο της. Όμως, όπως λένε, κάθε δημοσιότητα είναι καλή δημοσιότητα και είναι πολύ πιθανό πως αυτές οι ιστορίες ήταν κατασκευασμένες για να ενισχυθεί το μυστήριο και η απήχηση του διαμαντιού.

• H κατάρα του Superman

Ο Ντιν Κάιν πρέπει να τρέμει…. Η φερόμενη ως κατάρα του Superman αναφέρεται σε τραγωδίες που έχουν τύχει σε δημιουργούς που σχετίστηκαν με προσαρμογές του Superman –με πιο διάσημες περιπτώσεις να είναι ο μακαρίτης Κρίστοφερ Ριβ (φωτο) που έμεινε παράλυτος όταν έπεσε από το άλογό του το 1995 και αργότερα πέθανε από επιπλοκές, και ο Τζορτζ Ριβς που έπαιξε τον σούπερ ήρωα στην τηλεοπτική σειρά του 1950, Adventures of Superman, και βρέθηκε νεκρός το 1951 από, όπως λέγεται, πιθανή αυτοκτονία. Βέβαια εάν είστε αποφασισμένοι να συνδέσετε τους δύο άτυχους ηθοποιούς, μπορείτε να το κάνετε και να την ονομάσετε την κατάρα των Ριβς.

• Little Bastard

Πράγματι η Porsche 550 Spyder του Τζέιμς Ντιν είχε το όνομα ‘Little Bastard’, ήταν όμως μία συνειδητή ή μία κακόβουλη πρόθεση; Η απάντηση είναι, πιθανότατα όχι.

Ο μύθος λέει πως το convertible στο οποίο ο 24χρονος Τζέιμς Ντιν βρήκε το θάνατο το 1995, έπαιξε ρόλο και σε μία σειρά από ατυχήματα από το 1956 μέχρι το 1960, με αποτέλεσμα κάποιους σοβαρούς τραυματισμούς θεατών, αλλά και τον θάνατο ενός οδηγού φορτηγού. Μπορεί αυτή να είναι μία τρομακτική σύμπτωση ή μία απλώς οπορτουνιστική διαφήμιση από τον ιδιοκτήτη που απέκτησε τα συντρίμμια του αυτοκινήτου μετά το ατύχημα;

Πηγή: msn.com

otherside.gr 

Σκορπιός: Η ιστορία του θρυλικού νησιού του Ωνάση

Η Αθηνά Ωνάση πούλησε τον Σκορπιό στον Ρώσο κροίσο Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ (ή καλύτερα στις δύο κόρες του Γιεκατρίνα και Πιέτρα). Είχε πει ότι δεν θα το έκανε, πριν λίγα χρόνια. Αλλά η Αθηνά Ωνάση ζει μια ακριβή ζωή και τα χρήματα που ο πατέρας της τής επιτρέπει να χρησιμοποιεί από την κληρονομιά της μητέρας της δεν τής αρκούν. 

Μπορούσε να πουλήσει, όμως, τον Σκορπιό. Και τα περίπου 120 εκατομμύρια ευρώ που πρόσφερε ο Ριμπολόβλεφ μάλλον τα... χρειαζόταν πολύ. 

Ο Σκορπιός δεν ανήκει πια στους Ωνάσηδες, λοιπόν. Έμεινε στα χέρια τους ακριβώς για μισό αιώνα. Αυτή είναι η ιστορία του:

Ο "κηπουρός" Αριστοτέλης Ωνάσης

Πριν το 1963 το νησί δεν είχε την ομορφιά που έχει σήμερα (και που έχουν κι όλα τα υπόλοιπα του συμπλέγματος του Μεγανησίου, εκεί κοντά στη Λευκάδα). Λίγες ελιές φύτρωναν μόνο, δεν διέθετε όμορφες παραλίες, ήταν ένας τόπος με μικρή, χαμηλή βλάστηση, όπου μόνο τα κοπάδια των αιγοπροβάτων έβρισκαν ευτυχία.

Αλλά ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήξερε πώς να κάνει τα πάντα πιο όμορφα. Καλύτερα. Και είχε και τα χρήματα για να το κάνει. Αγόρασε τον Σκορπιό για λίγα εκατομμύρια δραχμές. Και δεν έφερε μόνο ρεύμα και νερό, για να χτίσει το ησυχαστήριό του. Έφερε τα πάντα που χρειαζόταν ένας επίγειος παράδεισος...

Περίπου 200 είδη δέντρων, πολλά από τα οποία τα φύτεψε ο ίδιος με τα χέρια του. Αμυγδαλιές, αγριοτριανταφυλλιές, πεύκα, πικροδάφνες και συκιές ήταν τα αγαπημένα του. Δεν χρειάστηκε πολύς καιρός για να γίνει το νησό καταπράσινο. Έφερε και άμμο από τη Σαλαμίνα κι έφτιαξε παραλίες. Χρυσές, πανέμορφες. Έχτισε και υπέροχα εξοχικά. Έφτιαξε και το σημείο όπου θα θάβονταν οι Ωνάσηδες. Το μοναδικό που δεν μπορεί να πουληθεί, μαζί με τα 30 στρέμματα γης που το περικλείουν. Τα υπόλοιπα 730, τα καταπράσινα, με τις τόσες αναμνήσεις, ανήκουν πια στους Ρώσους.

Το "παλάτι" της Τζάκι

Το 1968 η επιχείρηση Σκορπιός είχε πια ολοκληρωθεί. Το νησί είχε μετατραπεί στον παράδεισο που ήθελε ο Ωνάσης. Και ήταν έτοιμο να υποδεχτεί τη βασίλισσά του. Τα χρόνια της δεντροφύτευσης του νησιού ο Ωνάσης τα πέρασε με την Κάλλας. Αλλά σύντομα μπήκε στη ζωή του η χήρα του JFK, η Τζάκι Κένεντι. Και ο Σκορπιός έμελλε να συνδεθεί μ' εκείνην ακόμη περισσότερο...

Στις 20 Οκτωβρίου του 1968, το ζευγάρι αντάλλαξε γαμήλιους όρκους στο εκκλησάκι του Σκορπιού. Η Τζάκι, διάσημη για το γούστο της και για το πώς είχε "αναστήσει" τον Λευκό Οίκο, ανέλαβε την διακόσμηση του σπιτιού. Δεν ήταν, εξ άλλου, ένα απλό εξοχικό. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης περνούσε άπειρο χρόνο εκεί. Είχε στήσει ένα γραφείο - αρχηγείο και από εκεί διηύθυνε όλη του την αυτοκρατορία. Ο Μπίλι Μπάλτουιν, σπουδαίος διακοσμητής και στενός φίλος της Τζάκι, ήρθε στο νησί για να πει τη γνώμη του. Ο σπουδαίος Ιταλός αρχιτέκτονας Ρέντσο Μοτζιαρντίνο έδωσε κι αυτός πολλές και σημαντικές συμβουλές.

Ο Ωνάσης εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τη διακόσμηση των σπιτιών που για να την ευχαριστήσει, άρχισε να γίνεται ο πατέρας των παιδιών της. Οι παπαράτσι, που νοίκιαζαν βάρκες καθημερινά για να βγάλουν φωτογραφίες από τις προσωπικές στιγμές του ζεύγους, τον συνέλαβαν ντυμένο πειρατή να παίζει με τον Τζον Τζον!

Οι παπαράτσι έβγαλαν κι άλλες περίφημες φωτογραφίες, όπως εκείνες της Τζάκι ολόγυμνης να κάνει την ηλιοθεραπεία της...

Τα πάρτυ της Χριστίνας

Το νησί όμως το λάτρευε και η κόρη του Ωνάση, η μονάκριβη Χριστίνα. Ήταν εκείνη που αναβίωσε το νησί, μετά το πρώτο τέλος εποχής του, που ήρθε με το θάνατο του πατέρα της. Όταν το 1973 σκοτώθηκε ο Αλέξανδρος, ο γιος του Αριστοτέλη Ωνάση, ο Έλληνας μεγιστάνας άρχισε να μαραζώνει. Δεν επισκεπτόταν το ίδιο συχνά το αγαπημένο του νησί και δύο χρόνια αργότερα πέθανε από πνευμονία στο Παρίσι, τόσο μακριά από τον Παράδεισό του. Η Τζάκι δεν πήγαινε πια στον Σκορπιό και η Χριστίνα που τον λάτρευε, αποφάσισε να αλλάξει τα πάντα. Δεν ήθελε να της θυμίζει καμμία λεπτομέρεια τη σύζυγο του πατέρα της που τόσο μισούσε.

Η δεκαετία του '80 βρίσκει το νησί σε μια νέα φάση. Από ησυχαστήριο έχει γίνει πια τόπος οργίων. Τα πάρτυ της Χριστίνας Ωνάση είναι όλο και πιο ξέφρενα. Το 1985, βέβαια, γεννιέται η Αθηνά και η Χριστίνα αρχίζει να ηρεμεί. Είναι και κάτι άλλο... Η υγεία της. Τρία χρόνια αργότερα, η Χριστίνα Ωνάση πεθαίνει. Η Αθηνά θα επισκεφθεί για πρώτη φορά τον Σκορπιό το 1998, για να αφήσει λουλούδια στον τάφο της μητέρας της, που βρίσκεται δίπλα σ' εκείνον του παππού της. Ξαναπήγε στο νησί άλλες δύο-τρεις φορές σύνολο. Αλλά δεν έκανε ποτέ αυτό που έκαναν η Τζάκι και η μητέρα της πριν από αυτήν. Δεν ενδιαφέρθηκε να το ξαναφτιάξει. Και το 2013 αποφάσισε να το πουλήσει, μαζί με τις αναμνήσεις της πιο διάσημης οικογένειας που έβγαλε ποτέ η Ελλάδα.

spirospero.gr